DE AFVALLIGEN EN HET COMMUNISME MET DANK AAN SAHA,S WERELD. https://sascha313.wordpress.com/2016/04/06/die-renegaten-und-der-kommunismus/

Als een afvallige, een afallige een overloper die naar de wederpartij of de voorzijde wordt genoemd. Een afvallige ontkent zijn vroegere politieke overtuiging of zijn vroegere geloof en keert die terug aan wiens kant hij had gestaan. Na 1990 werd dit ook"Wayneck" genoemd. soms zijn dergerlijke cijfers in hun verleden werden zelfs-zoals ze zeggen honderd vijftig percentage dat er geen compromissen getolereerd. De vermeende anders denkenden dreigende zware boetes of bezig die zelf waren om de indruk van zijn bewakers van het wereldbeeld zij vertegenwoordigen geven. lees hieronder afvalligen in de communistische beweging.

WAAROM WORDT IEMAND EEN AFVALLIGE ?

Men kan speculeren waarom iemand zich afkeert van zijn vroegere klasgenoten. De redenen kunnen heel verschillend zijn. Soms is het ijdelheid, soms gekrenkte trots, soms zijn het wraak of carrieremakers motieven, Soms is het zelfbedrog of zelfs simpele onwetendheid over de feiten. En het is ook niet uitgesloten dat er sprake is van manipulatie dat de andere partij hun verleidingskunsten op de aangetaste vruchtbare grond heeft ontmoet, ook is corruptie niet zeldzaam.

En nog iets. Je moet niet vergeten hoeeel Filisteinen er waren in 1989, die onmiddelijk na de opening van de grenzen hun feestboek weggooiden en met anderen riepen:"Stasi in productie". Vandaag praten ze nog steeds over hoe ze altijd voorgelogen werden in de DDR. Deze mensen zijn niet minder verschrikkelijk dan degenen die uiteindelijk verantwoordelijk zijn voor de contra-reolutie. Dit illustreert ook de banaliteit van het kleinburgerlijk denken.

HOE HERKEN JE EEN AFVALLIGE: PROF DUHRING.

Er zijn talloze voorbeelden in de geschiedenis waar het nodig was om af te rekenen met afvalligen en hun gevolg. Een klassiek voorbeeld hiervan werd doorFriedrich Engels geleverd met zijn werk: De revolutie van de heer Eugen Duhring (Anti-Duhr), August Bebel shrijft er over in zijn memoires: Duhring was erin geslaagd om bijna de hele leiders van de Berlijnse beweging voor zijn theorieen te nemen. Hij was ook van mening dat elke literaire prestatie die zoals de werken van Duhring, de bestaande sociale staat sherp heeft beinvloed en zich communistisch heeft verklaard om agitatie redenen gesteund en uitgebuit moest worden.

JUIST ANTI KAPITALISME IS LINKS ANTI KAPITALISME ?

Dit is precies de moeilijkheid. Als twee hetzelfde doen, is het allesbehale hetzelfde, mogen beide dezelfde vijand hebben, maar ze zullen geen vrienden met elkaar zijn. Dit was ook een van de redenen waarom Engels met de steun van Marx fel tegenstander was van de verstoringen van het dialectistisch materialistische wereldbeeld door professor Duhring en zijn theorien tenslotte grondig weerlegde.

RENEGATEN OP EEN LINKSPARTIJ.

Het is vergelijkbaar met de afvalligen in de zogenaamde "Linkse Partij" en de DKP, die hoewel ze tegen het kapitalisme lijken, naar verluidt ook voor het communisme zijn, maar in werkelijkheid revisionistisch of burgerlijke opvattingen vertegenwoordigen. Een zekere professor Herbert Munchow schreef bijvoorbeeld in een brief aan de krant"Junge Welt"

Ik verklaar dat ik solidarisiere me als lid van de DKP met Steigerwald. Het gaat hierom. Inderdaad een fundamentele aard. Hij werd uitgelokt door Essays en artikelen die uiteraard op de hoogte an de zeer belangrijke les van de"Short Course" negeren dat de partij op basis van (Gaat), als ze verborgen hun fouten bedekt pinpunten, gehuld hun tekortkomingen door middel van een vals beeld van goed geordende staten om aan te geven wanneer het duldt geen kritiek en zelfkritiek kan worden gepenetreerd door het gevoel van zelfgenoegzaamheid, geeft zich over aan het gevoel van zelfgenoegzaamheid en op hun Laurier begint te rusten. De xxe Partijcongres, deze leer had een beetje dichter bij te komen, maar het is over het algemeen nog steeds erg in consistent geweest.

HOE WAS HET MET STEIGERWALD EN DE XX e PARTEIDAG 

Maar je moet weten wie teigerwald is, en je moet het verhaal weten. Steigerwald was een revisionist zoals hij in het boek staat. Met de communist Kurt Gossweiler het dubieuze genoegen. De geschiedenis heeft ook aangetoond dat de xxe feestdag van de CPSU het begin was van het einde van het socialisme op wereldschaal. En Chroetsjov was gewoon een revisionist, meer bepaald: Hij was een anticommunist. Voor hem en zijn schone trawanten zijn we hem"De diepste haat tegen Stalin verschuldigd (Niet alleen) van alle laster en de vuiligheid die de afgelopen decennia over het communisme is uitgestort.